Mediawijsheid

Wel toevallig dat ik het onderdeel Mediawijsheid bestudeer op Safer internet day! Ik zit te balen van het feit dat ik twee keer achter elkaar ben gezakt voor de mediawijsheidquiz! Maar wat een vreemde vragen; wat zijn meubi?, in hoeveel % van de gezinnen wordt bijna niet over internet gesproken?, enz. Zelfs over de I van Iphone, Ipad, Itunes moest ik even nadenken (interactive of ik), evenals trouwens de koffietafel waar ik de vraag voorlegde. Over de rol van de bibliotheken als coach, gids en leerinstituut heb ik een blog geschreven op www.bibliotheekblad.nl/gastblog , de serie Uit het leven avn een bibliothecaris. Ik heb vreselijk moeten lachen om det filmpje "waar is Chris?". Wel goed dat verder duidelijk wordt uigelegd dat de digitale kloof allang niet meer gaat om wel of geen toegang tot internet, maar om kritisch om kunnen gaan met informatie, beter leren zoeken, vaardiger worden in het gebruik van internet en op de hoogte zijn van de gevaren van sociale media (de eerste keer dat ik echt facebook gebruikte, maakte ik een kapilate blunder). Activiteiten in de week van de mediawijsheid voor de bibliotheek: basiscursus Klik&Tik, cursus tips voor het vinden van leuke boeken op internet. Toevallig heb ik die vraag naar leuke/goede boeken een paar keer gehad aan de balie.

Apps

De afgelopen maand heeft er bij mij een revolutie plaats gevonden. Sinds 1 januari heb ik ten eerste draadloos internet laten installeren en ik heb via mijn abonnement op de NRC een Ipad in mijn bezit. Ik weet niet wat ik meemaak! Afgelopen weken heb ik voor het eerst zitten chatten met mijn zoon in Amerika, zitten skypen, foto's gemaakt met de Ipad (die ik nog wel moet versturen, daar moet ik nog even op studeren). Heel veel zitten facebooken enz. Maar waar ik natuurlijk mee begonnen was, was het installeren van een aantal Apps op mijn Ipad. Ik heb nu weeronline, nu.nl, youtube, facebook, uitzending gemist, ns. Door deze les heb ik wel weer wat ideeen gekregen voor andere apps, zoals google, wikipedia, linkedin. De Ipad moet nu ook mee op elke vakantie zodat ik ten eerste mijn krant digitaal kan lezen, maar ook openingstijden van musea kan bekijken of hotelapps. Moet er natuurlijk wel overal wifi zijn, maar de meeste hotels hebben dat, alhoewel niet altijd gratis. Mijn zoon moet daar in Amerika behoorlijk wat voor betalen. De echte grote revolutie, het feit dat ik nu voor het eerst in mijn leven echt alleen woon, wordt opgeheven door de Ipad. Op de bank met bordje even kijken wie er online is en dan even chatten. Net of je aan tafel met iemand zit te kletsen. Ik begrijp nu ook geloof ik wel een beetje de hysterie van al die apple-fans (en dat ze een nacht van te voren op een stoep gaan slapen om als eerste zo'n nieuw apparaat te kopen). Wat een apparaat. Hij doet allerlei dingen die ik wil al zelf!! Maar het schijnt dat Apple over zijn hoogtepunt heen is, las ik in de krant. Ik ben in ieder geval weer een stuk opgeschoten in de digitale wereld door mijn Ipad.

Crowdsourcing en crowdfunding

Wat een bijzondere projecten komen er allemaal voorbij bij voordekunst.nl , vooral De eenzame fietser sprak me erg aan. Ook de projecten van Paulien van Vliet vond ik inspirerend. De bedragen lopen van 25 tot 1000 euro. Dat ligt binnen de mogelijkheden van iedereen. Voor het laagste bedrag krijg je kaartjes, voor het hoogste een eigen bedrijfsfilmpje. Ook niet gek, lijkt me. De site tenpages.com van Suzanne Buis kende ik al. Die had ik een keer als gast gehad in mijn radioprogramma, Lezenoplocatie.De site velehanden.nl vond ik zo leuk, dat ik misschien na mijn pensionering iets mee wil doen. Ik heb ook een oude gepensioneerde archivaris die ik ga tippen over deze site. Hij is een kenner. De crowdsourcing oefening voor de bibliotheek moet nog even indalen. Dat komt later.

Content curation

Voorbeelden
Scoop-it De voorbeelden die ik heb bekeken van kranten die door bibliotheken werden gemaakt vond ik niet goed. Heel veel nieuws dat overal al op staat. Zoals die van Enschede. Leeuwarden had wel iets dat meteen mijn aandacht trok zoals de braintrainig Lumosity. Had ook meteen zin om die te gaan doen.

Content curators
Ik heb er ook een paar bekeken die ik wel interessant vond zoals die van Andre Manssen over het basisonderwijs en Yurls.net met onderwijs gerelateerde topics. De bibliotheek als content curator Eigenlijk weet ik niet precies wat het verschil is tussen een wiki of een scoop-it pagina. Onze mypip is natuurlijk ook al een soort content curation. Alleen als mensen heel veel van een onderwerp afweten kan iemand aangewezen worden als een content curator.

Ik zou op dit moment wel behoefte hebben aan een scoop-it over digibetisme. In ieder geval alle organisaties die zich daar mee bezig houden zoals E-loket op 1 en Digivaardig & Digibewust bij elkaar op een pagina met hun bezigheden en vooruitgang. Ik ga de komende week even proberen of ik daar nog mee aan de slag kan.

Twitter verdiept

Twitter verdiept Ik heb weer eens even mijn twitteraccount bekeken en moet een beetje grinniken om de hoeveelheid tweets (7) en ik heb toch nog 7 volgers. Ik heb me regelmatig op twitter gestort om te kijken wat er allemaal voorbijkomt en steeds denk ik: de moeite niet waard. Bij mijn eigen bibliotheek vind ik dat mensen door de mand vallen als ze alleen maar de "vind ik leuk" gebruiken en verder niets inhoudelijk te melden hebben. Doe het dan ingodsnaam niet. Redenen waarom ik nog steeds geen twitter gebruik: Ik vind het heel moeilijk om me in 140 tekens uit te drukken, het kost ongelooflijk veel tijd, 90% van alle berichten is ruis en niet inhoudelijk, ik word er onrustig van om steeds op de hoogte te moeten zijn en alles te volgen(overload in mijn hoofd). Boekverfilmingen Ik had Marja beloofd om te gaan twitteren over de boekverfilmingen, maar eerst zou ik informeren of mensen de bibliotheek ook op twitter volgen. Dat bleek niet het geval (ik ga de vraag nog wel een paar avonden herhalen).Je kunt natuurlijk ook aanvoeren dat je zo nooit een nieuwe publiek aanboort. Klanten Af en toe heb ik van die leuke, jonge klanten die helemaal gek zijn van de bibliotheek, waarvan ik meteen denk, die zouden moeten twitteren over boeken die ze lezen. Misschien moeten we het daar eens over hebben. Kan ik die mensen benaderen, vragen te twitteren? Jan Klerk Toen ik de cursus 23 dingen had gedaan ben ik een paar bloggers/twitteraars gaan volgen. De belangrijkste daarvan was Jan Klerk. Afgelopen maand schreef hij zijn afscheidsblog. Hij heeft ook zijn Twitter- en Facebookaccounts gedeactiveerd. Reden:al die sociale media levert hem bij een toenemende hoeveelheid berichten steeds minder leuke en relevante informatie op. Ik ben blij dat hij ook weer zin heeft om een boek te lezen. Ik ga gewoon door op dezelfde voet zoals ik de afgelopen jaren heb gedaan. Een paar momenten in de week dat ik wat blogs en vakliteratuur lees. Ik voel de door het bericht van Jan Klerk iets minder suf.

Privacy en veiligheid online

Wat veel Ik heb een beetje moeite met dit onderwerp omdat ik een boek heb geschreven waarin mijn hele verleden op straat ligt. Ik krijg heel veel persoonlijke brieven van mensen omdat ik mijn eigen website heb. Als ik mezelf google krijg ik 3900 hits. Allereerst mijn eigen website, maar daarnaast ook alle boekwinkels van Nederland die mijn boek nog verkopen, mijn bijdragen aan Bibliotheekblad, mijn linkedinprofiel, maar ook mijn eigen blogs van onze website en nog veel meer. Sporen Ik ben me ook zeer bewust van sporen die je nalaat. Ik had van de week even mijn hotel gegoogled waar ik verblijf in Cyprus en mijn collega die na mij zat kreeg een reclamepopup van dit hotel. Ik heb geen idee hoe dit nou precie werkt.Komt dat nou alleen op de computer die ik gebruikt hebof op ons netwerk. Hoe gaat het bedrijf daar mee om. Ik doe in principe heel weinig prive-dingen op internet, maar het gebeurt wel eens. Kan het bedrijf dit allemaal traceren? Moeten we daar niet eens inzicht in krijgen of wordnen gewaarschuwd? Ik hoor net van een collega dat andere al waarschuwingen hebben gehad!!! Ik vind ook heel vaak sporen van klanten die dingen niet goed afsluiten of iets googelen. Oud Ik schrik me wel eens dood van wat ik allemal doe. Vroeger verdween alles in het niets en nu kan ik alles terugvinden. Soms ben ik dingen vergeten die ik gedaan heb en dan voel ik me heel oud en vergeetachtig. Zijn er meer mensen die dergelijke gevoelens hebben. Ik kan het soms niet meer bijhouden. Ik hoor ook van klanten dat ze het zicht op dingen kwijtraken.

Schateren

Ik heb in jaren niet zo gelachen om een boek! Zondagsgeld van Phipip Snijder speelt rond 1967 op het Bickerseiland. Een deel van Amsterdam dat niet meedeed met de ontwikkelingen, de tijd stond er stil. Snijder schetst een beeld van een gesloten gemeenschap. Men klitte de hele dag bij elkaar in veel te kleine kamertjes, waar ook nog eens de hele dag werd gerookt. De armoede, het gebrek aan privacy, de hoofdpersoon probeert zich wanhopig staande, maar blijft een buitenstaander als kind van een vader uit Groningen. Maar vooral omdat hij als enige van de gemeenschap goed kan leren en naar de middelbare school mag.

Roemenie
Ik ben recentelijk in Roemenie geweest en had het gevoel alsof het dorp waar ik verbleef overeen kwam met de sfeer die Snijder oproept over zijn Bickerseiland.Het lijkt alsof niemand werkt. Er zijn wat schrootloodsen, wat autosloperijen en een lompenhandel waar een deel van de mannen wat rondhangt. De rest staat op de hoek van de straat en maakt schuine grappen over de vrouwen die langslopen. Waarom is het ondanks die lamlendigeheid zo om te lachen.

Reviaans
Evenals Reve weet Snijder het tragische van het leven zo beeldend en poetisch te beschrijven dat het boven zichzelf uit kan stijgen. Hoogtepunt van het boek is de beschrijving van de viering van een koperen bruiloft. De hoofdpersoon die zich dapper probeert over te geven aan de algemeen gedeelde feestvreugde. Uiteindelijk lukt het als hij een paar citroenbrandewijntjes van een tante achterover weet te slaan. En dan krijg je als lezer een Reviaans moment, het is bijna om te huilen zo mooi. Want ondanks alle armoede en nadelen van zo'n wereld is het er ook een waar mensen op elkaar konden rekenen en een diep gevoel van verbondeheid was met elkaar.